Urszula Dudziak lubi Lubuskie

Urszula Dudziak urodziła się w Straconce koło Bielska-Białej, ale dzieciństwo i młodość spędziła na Ziemi Lubuskiej. Urszula Dudziak jest wybitną wokalistką jazzową i kompozytorką. Początkowo współpracowała z kilkoma amatorskimi zespołami jazzowymi z Zielonej Góry, śpiewając standardy jazzowe. Profesjonalny debiut piosenkarki artystki nastąpił w 1958 roku. Następnie Urszula Dudziak dołączyła do zespołu Krzysztofa Komedy, gdzie została solistką, współpracowała też z orkiestrą Edwarda Czernego, a od 1964 r. do końca lat 80. z Michałem Urbaniakiem.

 
Wychowałam się w Zielonej Górze i spędziłam w tym mieście najważniejsze, bardzo przyjemne chwile mojego życia. To tu kształtowała się moja osobowość, tu zdałam maturę, tu w moim życiu pojawił się żużel, którym żyli i żyją mieszkańcy. Moja historia miłości do speedway'a datuje się na koniec lat 50... Byłam wtedy w podstawówce, a mój tato Franciszek Dudziak był sędzią żużlowym. Kochał ten sport
i zaszczepił tę pasję we mnie. Zabierał mnie na każde zawody przy ul. Wrocławskiej 69, a ja byłam
 z tego niezwykle zadowolona. Tato zabierał mnie motorem junakiem także na mecze wyjazdowe, np. do Gorzowa.  - mówi o swoich związkach z Ziemią Lubuską Urszula Dudziak. 

 

Pracowała również z takimi artystami, jak Krzysztof Komeda, L.U.C, Herbie Hancock, Dizzy Gillespie, Wynton i Branford Marsalis czy Bobby McFerrin. W 1973 roku Urszula Dudziak wyjechała do Nowego Jorku, gdzie zyskała rozgłos występując wspólnie z M. Urbaniakiem, a następnie solo jako One Women Show. Jej największym hitem jest piosenka Papaya z 1976 roku. Trzy lata później "Los Angeles Times" mianował ją Śpiewaczką Roku. Za swoje dokonania artystyczne została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis, a także Odznaką honorową za Zasługi dla Województwa Lubuskiego.